که پذیرفت ازو درم به الوف

بر زمین زن سبوی بر لب جوی

آن که بودش که یافت این فرصت

که برو باد تا ابد لعنت

زر و گوهر که نیست جای وقوف

لولو هند و عقد مروارید

که ز میراثهای هند رسید