لولو هند و عقد مروارید

که برو باد تا ابد لعنت

که پذیرفت ازو درم به الوف

زر و گوهر که نیست جای وقوف

که ز میراثهای هند رسید

کین نکو عقد مرا ترا دادم

به تو بخشیدم و فرستادم