رفت و با خود ببرد بدنامی

با منش راستی کجا باشد

جان بیهوده کرد در سر کار

تا ابد ماند در جهنم و نار

چه بتر در جهان ز خود کامی

صدهزار آفرین بار خدا

بر حسن باد تا به روز جزا