لطف او داده بیخ دین را آب

شافعی درد جهل را شافی

نسبت اوست دیده جان را

سنت اوست عقل و ایمان را

قهر او کرده قصر کفر خراب

تو که اندر خلاف هر دو بوی

از بد و نیک هر دو تن چه دوی