هرکرا چشم عقل کور بود

تازه و تر چو روده پر باد

از هوس گفت و هیچ معنی نه

چون جرس بانگ و جز که دعوی نه

نبود آدمی ستور بود

مرد باید که عیب خود بیند

بر ره زور و غیبه ننشیند