آن ترش روی کرده بر مهمان

که کلید در دلت این است

هرکرا درد دل رسیل بود

مرحبا گوی جبرئیل بود

که زدونی چو جان شمارد نان

ناصحم قول من نکو بشنو

ورنه کم کن سخن به دوزخ رو