خنبک زنان بر نیستی دستک زنان اندر نما

عالم چو کوه طور شد هر ذره اش پرنور شد

مانند موسی روح هم افتاد بی هوش از لقا

هر هستییی در وصل خود در وصل اصل اصل خود

سرسبز و خوش هر تره ای نعره زنان هر ذره ای

کالصبر مفتاح الفرج و الشکر مفتاح الرضا

گل کرد بلبل را ندا کای صد چو من پیشت فدا