آن یکی شرع را چو ارکانست

وین چو زاوش به نور خود رخشان

شرع از این بافتست رونق و زیب

زندقه یافته از آن آسیب

وین مر اسلام را تن و جانست

هردو را اجتهاد بوده درست

این به آخر رسیده و آن بنخست