هست درد نهیب و نار مهیب

جهد آن کرد بایدم لابد

که کنم حاجزی چو کوه احد

که ضعیف است مر مرا ترکیب

مگر از شرع چاره ای سازم

تا در آتش چو روی نگدازم

آیت آمد دگر که یافت فرج