جز ترا سوی خویش نفرستند

از خودی خویش زین جهان برتر

وز بدی از اجل گلو برتر

همه چون از کتاب فهرستند

رویشان چون پیاز لعل نکوست

چون نکو بنگری بود همه پوست

چون پیاز از لباس تو بر تو