روز و شب دوست خواه و دشمن جوی

ریخته آب روزگار تو حق

جامه زرق خلق کرده خلق

بخل و جودت برای مردم کوی

دل او جان مرد غمگین است

هیچ عیبش مکن که بی دینست

جز به قول تو و تو در عالم