زیرکان را در این سرای کهن

کز پی نفس کم زند چو نفس

وارث رسم شرع و دین باشد

از ازل تا ابد چنین باشد

هیچ غمخواره ای مدان چو سخن

عقل را گر سوی تو هست قرار

جان حکمت فزای را مگذار