دل جاهل ز طمع باشد پر

از حدیثش همه نکت روید

مرد عاقل همیشه تندارست

مرد جاهل ذلیل و غمخوارست

طمع از مال خلق جمله ببر

آز خود را به زیر پای درآر

عقل را جوی و جهل را بگذار