گنگ باید مرید پیر نیاز

رخ و اسبت چو شد کم شه گیر

آشنا نیست هرکه بیگانه است

هرکرا عقل نیست دیوانه است

تا شود عقل او سخن پرداز

چون سخن گوی گشت عقل مرید

مرده بر در بمانده دیو مرید