کرد تف تموز در زندان

آنکه او آب ریز و نان طلبست

وانکه ناشی وانکه بوالعجبست

وانکه از بهر مجمع رندان

وانکه سرمای دی مهی را باز

بند بر می نهد ز روی نیاز

وانکه داهی و آنکه سالوسیست