ننماید ترا ز خویش نشان

خویشتن را به تو جز این چه کند

عقل جایی جمال بنماید

که مرفه شود برآساید

تا تو او را مکان کنی زندان

مر ترا عقل چهره ننموده است

ور بننمود چهره بر سودست