دیده جاهلست حالی بین

هرکه شد جان ز علمش آسوده

بوده دانست و دید نابوده

جان عالم بود مآلی بین

زانکه نازیرکان و طراران

گل فرستند سوی گل خواران

باز عالم چو بیندش با گل