بت پرستی تو بت پرستی اوست

تو بدو داده ای و او به تو روی

هردو همره چو حلقه ها در موی

به هوا او ترا تو او را دوست

آنکه هرگز نبود با خود یار

اوست از رنج علم برخوردار

نیک و بد میل تو نه از خوابست