حامله گر بار نهد جرم منه حامله را

طوق جنون سلسله شد باز مکن سلسله را

لابه گری می کنمت راه تو زن قافله را

مست و خوش و شاد توام حامله داد توام

هیچ فلک دفع کند از سر خود دور سفر

هیچ زمین دفع کند از تن خود زلزله را

می کشد آن شه رقمی دل به کفش چون قلمی