تو برآنی که چون بری دستار

بیخودان را ز عشق فائده است

عشق و مقصود خویش بیهده است

عاشقان سر نهند در شب تار

عشق آتش نشان بی آبست

عشق بسیار جوی کم یابست

عشق چون دست داد پشت شکست