چون همه لطفها بدید از حق

دل عشقش به خاکدان آورد

چون ره علم رفت سلطان شد

چون ره دل گرفت عریان شد

عشق جانش ندا شنید از حق

ای که ذاتت چو عقل فرزانه ست

عشق مگذار کو هم از خانه ست