عقل را لاشه دبر شمرند

تا تو به مانده ای و عقل توباز

تو چو کبکی و عشق همچون باز

حق پژوهان که راه دل سپرند

محدث از خلقت قدم که بود

روز کور از سپیده دم که بود

عشق را جان بلعجب داند