سایه نوری تو و ما جمله جهان سایه تو

گشته بود همچو دلم مسجد لا حول و لا

دوش همی گشتم من تا به سحر ناله کنان

بدرک بالصبح بدا هیج نومی و نفی

نور کی دیدست که او باشد از سایه جدا

گاه بود پهلوی او گاه شود محو در او

پهلوی او هست خدا محو در او هست لقا