اصل حرص و نیاز دل نبود

بر همه سروران سری یابد

نه چنان دل که از پی دنیی

بفروشد به اندکی عقبی

مایه دل ز آب گل نبود

دل که باشد چنین امانی دوست

نه دلست آنکه هست پاره گوشت