نبود از حال ایزدی آگاه

دل که باشد چنین امانی دوست

نه دلست آنکه هست پاره گوشت

دل که باشد ز تو امانی خواه

پاره ای گوشت گنده باشد و بس

که مر آنرا به کس ندارد کس

بد شود تن چو دل تباه بود