می دمید از دهان دوده سرشت

شبه با ساج کرده در رشته

دیو از دوده کرده خود را دلق

شش جهت را یکی نموده به خلق

دیو در روی نوبیان انگشت

گشته انقاس گوهر مردم

کرده انفاس راه منفذ گم