هفت سیاره و دوازده برج

چرخ را کرده چون شکوفه به باغ

گاو گردون ز شش پلیته چراغ

مانده ساکن چو گوهر اندر درج

اختر و آسمان ز کینه من

گشته مانند اشک و سینه من

چون ز سرمای صبح زنگی زشت