جزو ز جزوی چو برید از تن تو درد کند

بال مرا بازگشا خوش خوش و منورد مرا

صبح دم سرد زند از پی خورشید زند

از پی خورشید تو است این نفس سرد مرا

جزو من از کل ببرد چون نبود درد مرا

بنده آنم که مرا بی گنه آزرده کند

چون صفتی دارد از آن مه که بیازرد مرا