چشم کز صورتش ندارد برخ

مانده بودم چو نقش بر دیبا

اجل از دست آن لب خندان

سر انگشت مانده در دندان

دیده زو برکشد دو کرگس چرخ

مرکبی کو به زیر ران دارد

آخر از راه کهکشان دارد