جهل تو بهر قال و قیلی را

کت در این لافگاه غرجه گرفت

تا نبی و نبی ز چون تو سقط

این درآمد به صورت آن در خط

دحیه کردست جبرئیلی را

گرد این پیر گرد تا از چاه

پایت آرد ز چاه بر سر گاه