معده از علم زان نگردد پست

تشنه ز آب نمک نگردد سیر

جان ز دیدار دوست پروردن

هست چون شهد و گلشکر خوردن

که طعام و شره بود هم دست

گفتمش با تو روزگار خوش است

با تو خواهم که با تو کار خوش است