کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 116

که خورد بر ز زندگانی خویش

چهرهٔ سناییشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 113

    گفتمش با تو روزگار خوش است

    #
  2. 114

    با تو خواهم که با تو کار خوش است

    #
  3. 115

    بی چنو پیر در جوانی خویش

    #
  4. 116

    که خورد بر ز زندگانی خویش

    انتخاب‌شده

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 116 از «جوابها که با نفس کلی گوید» است.