یک دمی را هزار ساله بهاست

عمر بی دوستان نه عمر بود

عمر بی یار عمر غمر بود

عمر با دوستی که او یکتاست

دل ز بند تو خوش بود به عذاب

چه عجب کز نمک خوش است کباب

جان ز روی تو در ارم باشد