جان ز روی تو در ارم باشد

یک دمی را هزار ساله بهاست

دل ز بند تو خوش بود به عذاب

چه عجب کز نمک خوش است کباب

دل ز تایید تو خرم باشد

چون تو در مرکز حقیقت و حدق

نیست یک پادشا به مقعد صدق