سوی نامحرمی زدم نظری

تا تو بودی بگو گنه کردی

نامه خویشتن سیه کردی

گفت روزی همی به رهگذری

هم بر آنجای کان نظر دیدم

طمع از جان خویش ببریدم

قدم از خشم بر نکندم من