مار طاوس روی و موی آراست

چون زرت کرد خوش رو و خوش نام

چون برافشاند زلف مشکین را

بچه دارد چنان دل و دین را

عافیت آدم است و دل حواست

مار و طاوس کامدند بهم

هم به حوا بدند و هم بادم