گردنت دست او چو پای شکست

تا تو آن روی چون گلش یابی

خار پشتت کند ز بی خوابی

گرچه پی برگرفت از سر دست

گرچه باشد ز روی و موی نکو

نان بی نان خورش خورد بدخو

ببرد گوش و بینی اندر کوی