راه پر ماه و آفتاب کند

آن نگاری که سوی او نگری

او دل از تو برد تو درد بری

روی اگر هیچ بی نقاب کند

ور کند هردو بند گیسو باز

سه شب قدر برگشاید راز

دایگان زلف او چو تاب دهند