خاصه که در گشاید و گوید خواجه اندرآ

با لب او چه خوش بود گفت و شنید و ماجرا

با لب خشک گوید او قصه چشمه خضر

بر قد مرد می برد درزی عشق او قبا

مست شوند چشم ها از سکرات چشم او