قد او در دو دیده دلجوی

جز کسی کآفت بصر دارد

چشم کز دیدنش ندارد نور

باشد از روی خوب فایده دور

همچو سرو بلند بر لب جوی

بتوان دید از لطیفی کوست

استخوان در تنش چو خون از پوست