مصرع نخست · شماره 15دنیی ار دوست را غم و حزن استشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.12که خداوند آن به قصرانست#13دل ابله چو حرص برتابد#14بیشتر جوید آنکه کم یابد#15دنیی ار دوست را غم و حزن استانتخابشده16عاشق دشمنان خویشتن است#17گر ترا مال و جاه و تمکین است#18حادث و وارث از پی این است#دربارهٔ این سطرسطر شماره 15 از «حکایت» است.سطر پیشینبیشتر جوید آنکه کم یابد→سطر بعدیعاشق دشمنان خویشتن است←