هرچه ماند از تو آن به نیک و به بد

وآنچه بنهی ورا به مال مخوان

داده ماند نهاده آن تو نیست

رو بده مال به ز جان تو نیست

بخشش مرگ دان نه بخشش خود

چون عروسی است ظاهر دنیی

لیک باطن چو زال بی معنی