مصرع نخست · شماره 47آب شورست نعمت دنیاشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.44تشنگی بیش هرچه بیش خوری#45تشنگی آب شور ننشاند#46مخور آن کت ازو شکم راند#47آب شورست نعمت دنیاانتخابشده48چون بود آب شور و استسقا#49رخ بدین آر و بس کن از دینار#50زانکه دینار هست فردا نار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 47 از «حکایت» است.سطر پیشینمخور آن کت ازو شکم راند→سطر بعدیچون بود آب شور و استسقا←