مصرع نخست · شماره 67از برونش به سحر زیبی دانشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.64وآنکه او طامعست دانکه گداست#65آز را صورت از سرور بود#66لیک سیرت همه غرور بود#67از برونش به سحر زیبی دانانتخابشده68وز درون مایه فریبی دان#69مرد درویش خود زبون آمد#70بر خدای غنی برون آمد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 67 از «حکایت» است.سطر پیشینلیک سیرت همه غرور بود→سطر بعدیوز درون مایه فریبی دان←