با خسان خود نشست و خاست مکن

چیره گردی به ظلم و خون خواری

از پی رستن از سرای خسان

حیله کن لیک بد به کس مرسان

قطع کردن ز خس رواست مکن

پس اگر ناگهی درافتادی

سازگاری بهست و دل شادی