چون برآری عصا به روی همه

راه مدین نرفته پیش شعیب

چند گردی به گرد پرده غیب

تا بده ساعتی شبان رمه

دل بدان نه که باشد از خانه

پشک تو به ز مشت بیگانه

همه نعمت ترا شده حاصل