مصرع نخست · شماره 27گر بهی خود روانت نهراسدشاعرسناییاثرفی التمثلقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.24در و بالش به احتراق بسوخت#25دست بردی نیافت از پی بند#26پای حرص تو از قناعت بند#27گر بهی خود روانت نهراسدانتخابشده28ور بدی زاهدت بنشناسد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 27 از «فی التمثل» است.سطر پیشینپای حرص تو از قناعت بند→سطر بعدیور بدی زاهدت بنشناسد←