کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 4

همه از ظلم و جهل خویش آید

چهرهٔ سناییشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1

    هیچ بدنامی آدمی را پیش

    #
  2. 2

    از ظلومی و از جهولی خویش

    #
  3. 3

    چه حدیثست هرچه پیش آید

    #
  4. 4

    همه از ظلم و جهل خویش آید

    انتخاب‌شده
  5. 5

    حق پسندست عالم و عادل

    #
  6. 6

    بنده گه ظالمست و گه جاهل

    #
  7. 7

    آدمی با گنه شکسته ترست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 4 از «اندر بیان ظلومی و جهولی انسان کما قال الله تعالی: وحملها الانسان انه کان ظلوما جهولا» است.