از تبریز شمس دین روی نمود عاشقان

از پی امتحان بخور یک قدح از شراب ما

تا چه شوند عاشقان روز وصال ای خدا

چونک ز هم بشد جهان از بت بانقاب ما

ای که هزار آفرین بر مه و آفتاب ما