گفت دمم چه می دهی دم به تو من سپرده ام

زانک تو آفتابی و بی تو بود فسردنا

خلق بر این بساط ها بر کف تو چو مهره ای

هم ز تو ماه گشتنا هم ز تو مهره بردنا

من ز تو بی خبر نیم در دم دم سپردنا

پیش به سجده می شدم پست خمیده چون شتر

خنده زنان گشاد لب گفت درازگردنا